സ്തുതികൾ

വാണീസ്തുതി



  
വാണീമനോഹരീ! സപ്തസ്വരാംബികേ!
നിത്യകടാക്ഷമായെന്നിലുണ്ടാവണേ.

നിന്നുടെ വീണയിൽ നർത്തനംചെയ്തിടും
സപ്തസ്വരങ്ങളെക്കൈതൊഴാമെപ്പൊഴും.

പങ്കജവല്ലി! നിൻ കീർത്തനംചൊല്ലിടാം
നിത്യമെൻ മാനസം ശുദ്ധമായ്ക്കാക്കണേ!

ചിന്തയിലെന്നുമേ നന്മയായെത്തിയെൻ
വാക്കിനെ സന്തതം കാത്തുകൊള്ളേണമേ!

തൂലികത്തുമ്പിലെത്തോരണമായ് ദിനം
നല്പദചിന്തയായെത്തണേയംബികേ!

നല്ലനല്ലാശയം ബുദ്ധിയിലെത്തുവാൻ
നിന്റെ കടാക്ഷമാണെന്നുമെന്നും വരം!

വാണിസ്തുതി
വാണീമനോഹരീ, സപ്തസ്വരാംബികേ!
നിത്യകടാക്ഷമായെന്നിലുണ്ടാവണേ.
നിന്നുടെ വീണയിൽ നർത്തനം ചെയ്തിടും
സപ്തസ്വരങ്ങളെക്കൈതൊഴാമെപ്പൊഴും.
പങ്കജവല്ലി നിൻ കീർത്തനം ചൊല്ലിയെൻ
സുന്ദരമാനസം ശുദ്ധമായ്ക്കാക്കുവാൻ
ചിന്തയിലെന്നുമേ നന്മയായെത്തിയെൻ
വാക്കിനെ സന്തതം കാത്തുകൊള്ളേണമേ!
തൂലികത്തുമ്പിലെത്തോരണമായ് ദിനം
നല്പദചിന്തയായെത്തണേയംബികേ
നല്ലനല്ലാശയം ബുദ്ധിയിലെത്തുവാൻ
നിന്റെ കടാക്ഷമാണെന്നുമെന്നും വരം

ശിവസ്തുതി
ശിവശക്തിയൊരതിശക്തിയതമരുന്നൊരു ഭൂവിയിൽ,
ശിവമംഗളവിജയത്തിരുദിനമിന്നിതു മനമേ.
ശിവമന്ത്രമതുയരേണമെയതിസുന്ദരയൊലിയായ്,
ശിവപാർവ്വതിയരുളായ് വരുമകതാരിലെയൊളിയായ്.
ശിവരാത്രിയിലരുണാചലനരുളുന്നൊരു വ്രതവും,
ശിവനാമവുമുരുവിട്ടിതു കഴിയാമിനി സതതം.
പ്രതിസന്ധികളനുനാൾ വരുമതിനുള്ളൊരു തടയായ്,
മതിയിൽ വഴിയരുളീ മമ ദുരിതം കള ശിവനേ!
ദിവസംപ്രതി ധരയിൽ സുഖമരുളാനിനി വരണേ,
ഹരശങ്കര ശിവശങ്കര കരുണമായ ശിവനേ!


ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മേ!


ആദിപരാശക്തി !കൈരളീമാതാവേ!
ശ്രീ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ വാണീടുമമ്മയെ !
ലോകാംബികേ! തവ തൃക്കടാക്ഷങ്ങളാൽ,
ആധിയും വ്യാധിയും തീർത്തരുളീടണേ!

ഐശ്വര്യദായിനീ! ദുർഗേ മഹാകാളി!
പത്തിനീദേവി! ശ്രീ ഭദ്രകാളീ! രുദ്രേ!
മാരിസംരക്ഷകേ! രൗദ്രഭാവാംബികേ!
നന്മയായെന്നും ജഗത്തിൽ വിളങ്ങണേ!

ദാരുകനിഗ്രഹേ! ദുർഗ്ഗതിനാശിനി!
ചെമ്പട്ടുചുറ്റിയ ദാരുബിംബാകൃതേ!
സപ്‌തമാതൃക്കളായ് മേവിടും ഭൂമികേ!
സത്യവും നീതിയും നിത്യം ജയിക്കണേ!

ശ്രീകുരുംബേശ്വരി! സുന്ദരി! ജഗദംബേ!
പരബ്രഹ്മരൂപിണി! ജ്ഞാനാംബികേ! നിന്റെ
അഷ്ടബാഹുക്കളും തൃച്ചന്ദനച്ചാർത്തും
കണ്ടു തൊഴാനെന്നും ഭാഗ്യമുണ്ടാവണേ!


ശിവരാത്രിമാഹാത്മ്യം

ഓങ്കാരരൂപാ! മഹേശ്വരാ! നിൻ  
പാദാരവിന്ദം തൊഴുതിടുന്നേൻ!
ഈലോകസംഹാരമൂർത്തിഭാവ!
ലോകാധിനായകാ കൈതൊഴുന്നേൻ!

പാലാഴിമഥനം നടന്ന നേരം
നീ ചെയ്ത വിഷപാനധർമ്മകർമ്മം
ലോകത്തിന്നതിനാശമേറ്റിടാതെ
കാത്തോരു മാഹാത്മ്യമോർത്തിടും നാൾ.

ഈശന്നു വിഷബാധയേറ്റിടാതെ
നിദ്രയ്ക്കു ഭംഗം വരുത്തിടാനായ്
നോറ്റോരു ശിവരാത്രി നൽവ്രതത്തിൻ-
മാഹാത്മ്യത്തിരുശോഭ ഞാൻ തൊഴുന്നേൻ.

നിസ്വാർത്ഥത കനിഞ്ഞാ ദിനത്തിൽ
തുപ്പാതിറക്കാതെയാ വിഷത്തെ
തൊണ്ടയിൽ കൊണ്ട മഹാനുഭാവ!
ശ്രീനീലകണ്ഠാ, കൈതൊഴുന്നേൻ!

ആചാരമായ്‌ ബലിതർപ്പണനാൾ
ആത്മാക്കളെയെല്ലാം തൃപ്തരാക്കി
പൂജാവിധികളെയേറ്റിടും നിൻ -
സന്നിധാനത്തെയും കുമ്പിടുന്നേൻ!

ദേവാധിദേവാ, നിൻ മഹത്ത്വം
ഭൂലോകമാകെ നിറഞ്ഞുനില്ക്കും.
ശ്രീനീലകണ്ഠാ, മൃത്യുഞ്ജയാ
ശക്തിസ്വരൂപാ, കൈതൊഴുന്നേൻ !

ഓങ്കാരരൂപാ! മഹേശ്വരാ! നിൻ
പാദാരവിന്ദം തൊഴുന്നു ഞങ്ങൾ
ഈലോകസംഹാരമൂർത്തിഭാവാ !
ലോകാധിനാഥാ വണങ്ങിടുന്നേൻ!

പാലാഴിമഥനം നടന്ന നേരം
നീ ചെയ്ത വിഷപാനധർമ്മകർമ്മം
ലോകത്തിന്നതിനാശമേറ്റിടാതെ
കാത്തോരു മാഹാത്മ്യമോർത്തിടും നാൾ.

ഈശന്നു വിഷബാധയേറ്റിടാതെ
നിദ്രയ്ക്കു ഭംഗം വരുത്തിടാനായ്
നോറ്റോരു ശിവരാത്രി നൽവ്രതത്തിൻ-
മാഹാത്മ്യത്തിരുശോഭ ഞാൻ തൊഴുന്നേൻ.

നിസ്വാർത്ഥത കനിഞ്ഞാ ദിനത്തിൽ
തുപ്പാതിറക്കാതെയാ വിഷത്തെ
തൊണ്ടയിൽ കൊണ്ട മഹാനുഭാവ!
ശ്രീനീലകണ്ഠാ, കൈതൊഴുന്നേൻ!

ആചാരമായ്‌ ബലിതർപ്പണനാൾ
ആത്മാക്കളെയെല്ലാം തൃപ്തരാക്കി
പൂജാവിധികളെയേറ്റിടും നിൻ -
സന്നിധാനത്തെയും കുമ്പിടുന്നേൻ!

ദേവാധിദേവൻ മഹത്ത്വമോടെ
ഭൂലോകമാകെ നിറഞ്ഞുനില്പു
ശ്രീനീലകണ്ഠാ! മഹാനുഭാവാ!
ശക്തിസ്വരൂപാ! വണങ്ങിടുന്നേൻ!

സൂര്യസ്തുതി

നിത്യവും വാനിലുദിച്ചുയർന്നെത്തി,
സത്യപ്രപഞ്ചമുണർത്തും ദേവാ!
ആയുരാരോഗ്യങ്ങളേകും വിഭാകരാ!
കൈകൂപ്പി നിന്നെ വണങ്ങിടുന്നു.

ചിത്തത്തിലെന്നും പ്രകാശം നിറച്ചു നീ
കൂരിരുൾ മാറ്റിയനുഗ്രഹിക്കും
ശക്തിയേകിയെന്നും കാരുണ്യമായ്‌നിന്നു
ഞങ്ങളെക്കാക്കുന്ന സൂര്യദേവാ!

ആകാശനീലിമയിൽ ഞങ്ങൾ കാണുന്ന
ജീവനെ കാക്കുന്ന തേജോമയാ!
നന്മതൻ പാതയിലൂടെ നയിക്കണേ
സൗഭാഗ്യമേകണേ ഭാസ്ക്കരാ! നീ

ബാലാർക്കബിംബമായാകാശവീഥിയിൽ
ദർശനമേകുന്ന വിശ്വരൂപാ!
ലോകൈകനായകാ ശക്തിപ്രഭാവമേ!
വാസരാധീശനെക്കൈതൊഴുന്നേൻ.


പാരിലെന്‍റെജീവിതത്തില്‍ സൗഭാഗ്യങ്ങളേറെത്തന്ന
കണ്ണാ! നിന്നേ കൈയെടുത്തു കുമ്പിടുന്നു നിത്യവുംഞാന്‍

ശുദ്ധമായമാനസത്താല്‍
നിന്‍റെമുന്നില്‍വന്നുനിന്നാല്‍
സങ്കടങ്ങളൊക്കെയുംഞാന്‍
പാടെയങ്ങുമറക്കുന്നു

ജ്ഞാനമായെന്നകക്കാമ്പില്‍
നീ നിറഞ്ഞനേരമെല്ലാം
അജ്ഞതയാലഹന്തകള്‍
ചെയ്തതിന്‍റെഫലമായി

വന്നുപെട്ടചിന്നച്ചിന്ന
സംഭവങ്ങള്‍പാഠമായി
അല്ലാതൊരുകുറ്റമില്ലാ
കുറവുകളൊട്ടുമില്ലാ

ഉണ്ണിക്കണ്ണാ! നീയേകിയ
നിത്യസ്വര്‍ഗ്ഗമെന്‍ ജീവിതം
തൃപ്തയായിയെപ്പോഴുമേ
നിന്‍റെമുന്നില്‍വന്നുനിന്നു

കണ്ണുകളെകഴുകിഞാന്‍
മൂടിവച്ചുപ്രാര്‍ത്ഥിച്ചെന്നാല്‍
അമ്പാടിയില്‍പിറന്നതാം
കണ്ണനുണ്ണീനിന്നെക്കാണാം

മതിമതിയിതുമതി
ജീവിതത്തിൻ പുണ്യമായി
എന്‍റെപ്രാണന്‍നിന്‍റെപാദ-
ചുംബനത്തിലെത്തുവോളം 



കായലിലോളമുയർന്നിടവേ
വൻതിരമാല കുതിച്ചുയരും
കാഴ്ചയിലെന്മന ഭാവനയാ-
യസ്തമയം മമ വർണ്ണനയിൽ!
ആത്മസുഖസ്വയസ്വാർത്ഥതകൾ
ആശയിൽ നാശം വിതച്ചു സദാ
അംബരമോളമുയർത്തിടവേ,
അംഗുലി ചൂണ്ടിയകറ്റിടുവാൻ
ആകുലചിത്തസുസാന്ത്വനമായ്
അക്ഷി തുറക്കൂ സരസ്വതി നീ
അത്തിരുകാവ്യം രചിച്ചിടുവാൻ
അക്ഷരദേവീ ദിനം കനിയൂ!
ആശയമുള്ളൊരു നൽപദമായ്
അക്ഷരസൂനദളം വിടരും.
അംബിക! നീ വിരൽത്തുമ്പണയേ
അന്നൊരു കാവ്യമൊരുക്കിടുവേൻ!

വന്ദനം

പൂർവ്വദിക്കിലുദയമായി
ഭൂവിനൊക്കെ നന്മയേകി,
സർവ്വശക്തിദായകൻ
സുപ്രസിദ്ധ ദേവനായി
പാരിലെന്നും പരിലസിക്കും
സൂര്യനെന്റെ വന്ദനം....
താമരയ്ക്കുനാഥനായി
വാനിലെന്നുമെത്തിയാൽ
കൂമ്പിനിന്നയിതൾകളെ
കൺകളാലുഴിഞ്ഞു മെല്ലെ
പ്രേമമോതി വിടർത്തിടുന്ന -
യർക്കനെന്റെ വന്ദനം.
പൂങ്കുയിലിൻ പാട്ടുകേട്ടു
പൂക്കളോടു പ്രണയമോതി
ചിത്രശലഭതോഴനായി
വാനിൽനിന്നുവന്നിടും
താരരാജരശ്മികൾ -
ക്കേകിടുന്നു വന്ദനം...

അർക്ക സ്തുതി

ഇരുട്ടിന്റെ ലോകത്തു വെട്ടം പരത്തി
ഉണർത്തുന്നു സർവ്വം ജഗത്തിങ്കലെന്നും
മലയ്ക്കും ചെടിയ്ക്കും നടുക്കായിനിന്നു
വെളിച്ചം പരത്തുന്നൊരർക്കാ വണക്കം!

കനൽക്കട്ടപോലെ ജ്വലിച്ചങ്ങുനിന്നു
വരം, വൈരരശ്മിയയച്ചെന്റെയുള്ളിൽ
കരുത്തുറ്റയൂർജ്ജം പകർന്നെന്നുമെത്തും
ദിനത്തിന്റെ നാഥാ! നമിക്കുന്നു നിത്യം.

ഉണ്ണിപ്പാദങ്ങൾ

കണ്ണാ! നിൻ കുഞ്ഞിണപ്പാദം രണ്ടും
വെണ്ണക്കഥകളെ ചൊല്ലിടുമ്പോൾ,
ഇന്നും നിൻ പാദസരങ്ങളിലെ
മണിയെന്റെ നെഞ്ചിൽ കിലുങ്ങിടുന്നു.

കണ്ണാ! നിന്നോമനപ്പാദങ്ങളെൻ
കണ്ണിണകൾക്കെന്നും തൃക്കണിയായ്
നന്മച്ചെരാതിൻ പ്രകാശമേകി
പാരിലെ ജീവിതം ധന്യമാക്കി.

കണ്ണാ! നിൻ നീലിമവിരലുകളെൻ
മണിവീണതന്നിലെയീണങ്ങളായ്
കുഞ്ഞിളംകാൽനഖപ്പല്ലവിയെൻ
സപ്തസ്വരശ്രുതിരാഗതീർത്ഥം.

ആലിലക്കണ്ണന്റെ ലീലകളെ
ചൊല്ലാതെ ചൊല്ലുമിപ്പാദം രണ്ടും
കൺമുന്നിൽ കണ്ടു തൊഴുകൈയ്യോടെൻ
ആത്മാവതിലലിയാൻ കൊതിപ്പൂ.

ശിവസ്തുതി

ശിവശക്തിയൊരതിശക്തിയതമരുന്നൊരിയുലകിൽ,
ശിവമംഗളവിജയത്തിരുദിനമിന്നിതു മനമേ.

ശിവമന്ത്രമതുയരേണമെയതിസുന്ദരയൊലിയായ്,
ശിവപാർവ്വതിയരുളായ് വരുമകതാരിലെയൊളിയായ്.

ശിവരാത്രിയിലരുണാചലനരുളുന്നൊരു വ്രതവും,
ശിവനാമവുമുരുവിട്ടിതു കഴിയാമിനി സതതം.

പ്രതിസന്ധികളനുനാൾ വരുമതിനുള്ളൊരു തടയായ്,  
മതിയിൽ വഴിയരുളീ മമ ദുരിതം കള ശിവനേ!

ദിവസംപ്രതി ധരയിൽ സുഖമരുളാനിനി വരണേ,
ഹരശങ്കര! ശിവശങ്കര! കരുണമായ!ശിവനേ!


ക്ഷേത്രത്തിലെന്നും തെളിയും വിളക്കിൻ

ചൈതന്യമേൽക്കാനതിമോദമെന്നിൽ

ചേന്നത്തു കണ്ണൻെറ നടയ്ക്കലെത്തി-

ക്കൈകൂപ്പിനിന്നാൽ നിറയുന്നു ചിത്തം


ഉണ്ണിക്കു കൈയിൽക്കരുതുന്ന വെണ്ണ

നേദിച്ചു സേവിച്ചു തിരിച്ചവന്നാൽ

കണ്ണൻ കളിക്കാനകതാരിലെത്തും

പിന്നക്കുറേനേരമെനിക്കു സ്വർഗ്ഗം

 

ക്ഷേത്രത്തിലാരാധനയായ്ത്തുടങ്ങി

ഭക്തിക്കു നിത്യം വഴിയൊന്നൊരുക്കി

ആത്മാർത്ഥചിത്തം വളരാൻ തുണച്ച

അമ്മയ്ക്കു നിത്യം സ്തുതി ചൊല്ലിടുന്നു


ചെന്നത്തപ്പാ!

ചേന്നത്തുകണ്ണൻെറ വെണ്ണക്കൈ കാണുവാൻ

തൃക്കോവിലിൻമുന്നിലെത്തുന്നു ഭക്തിയായ്

ആ ദിവ്യതേജസ്സുകണ്ടെന്റെ മാനസം

സന്താപമോതുന്നകാര്യം മറന്നിടും


നിൻമുന്നിലെത്തുന്ന നേരത്തു നിത്യവും 

നാവിൻെറ തുമ്പത്തു തത്തുന്ന കീർത്തനം

ഭക്ത്യാദരത്തോടെ ഞാനൊന്നു ചൊല്ലവേ

കൃഷ്ണാ! മറക്കുന്നു ദുഖങ്ങളൊക്കെയും


നിന്നോടു സംവാദമെന്നും നടത്തുവാൻ

നിൻമുന്നിലുള്ളോരിയാൽച്ചോട്ടിലിങ്ങനെ

നാമം ജപിച്ചൊന്നിരുന്നാൽ മനഃസുഖം

താനേയടുത്തെത്തിടുന്നുണ്ടു മാധവാ!


തംതംത തംതംത തംതംത തംതതം

ത ത ത ര

ഉണ്ണിക്കണ്ണാ!
പൂന്താനയില്ലത്തെ സന്താപവാനിലെ
പൂന്തിങ്കളായിയുദിച്ച കണ്ണാ,
മാരിക്കാർമേനിയാണെങ്കിലും നീ നിത്യ -
നേരിന്റെ കാരുണ്യമല്ലേ കണ്ണാ
ചെല്ലക്കിനാക്കൾകൊണ്ടില്ലം നിറയ്ക്കുവാൻ
വല്ലവുമായി നീ വന്നോ കണ്ണാ
പീലിക്കാർകൂന്തലിൻ ചേലോടെയിന്നു നീ
ചേലിൽ കളിക്കുവാനോടി വന്നോ
ചെന്തളിർചുണ്ടിലെ പുഞ്ചിരി കണ്ടു ഞാൻ
ചന്തമായ് വാരിപ്പുണർന്നിടട്ടെ
കണ്ണൊന്നു തെറ്റിയാലെന്നങ്കണത്തിലെ
മണ്ണങ്ങു വാരി നീ തിന്നീടുമോ?
ഉണ്ണികളായ് വന്നു പണ്ടേ മടിമേലെ
പൊന്നുണ്ണിയായ് നീ വളർന്നതല്ലേ
ഉണ്ണികൾക്കുണ്ണിയായ് വന്നു പിറന്നു നീ
കണ്ണിന്നുകണ്ണായെൻ കണ്ണാ ധന്യം !

ജന്മസാഫല്യമായിന്നെന്റെയില്ലത്തിൻ
നന്മകൾ കാക്കണേ ഉണ്ണിക്കണ്ണാ!

വിഷുക്കൈനീട്ടം
കണ്ണാ, കടല്വര്ണ്ണാ! വാസുദേവാ ,
പുല്ലാങ്കുഴല്നാദമോടെ വന്നോ
വന്നൂ വിഷുക്കാലമിന്നു വീണ്ടും
പൂക്കുന്നിതാ കര്ണ്ണികാരമെല്ലാം
മുറ്റത്തു നില്ക്കുന്ന കര്ണ്ണികാര-
പ്പൂക്കള്ക്കു നിന് ചേലവര്ണ്ണമല്ലേ
മോഹിച്ച മോഹങ്ങളൊക്കെ നീയെന്
ചാരത്തിതേകിക്കനിഞ്ഞതല്ലേ..
മേടക്കുളിര്ത്തെന്നലീണമേറ്റെന്
പൂവാടിയില് പൂത്തപൂക്കളെല്ലാം
ചെന്താമരപ്പൂവൊടൊത്തുവന്നാല്
നിന് പുഞ്ചിരിപ്പൂവു നോക്കിനില്ക്കും
മേടം പിറക്കുന്ന പുണ്യനാളില്
കൊഞ്ചുന്ന ദന്തങ്ങള് കാട്ടിനില്ക്കും
നിന്മുഖമൊന്നങ്ങു കണ്ടുണര്ന്നൂ
മോഹിച്ചു റങ്ങിയപോലെതന്നെ
കണ്ണാ, മുകില്വര്ണ്ണാ! ഗോപബാലാ,
വൃന്ദാവനത്തിന്റെ രാഗനാഥാ
പീലിക്കതിര്ചൂടിയെത്തിയല്ലോ
കൈനീട്ടമേകാന് വിഷുപ്പുലര്ച്ചേ.


പെരുന്നാൾ പ്രളയത്തിൽ.. .
ഉരുൾ പൊട്ടീ മലയിടിഞ്ഞും
മഴപ്പെയ്ത്തിൽ മരമടർന്നും
മണൽ വാരിപ്പുണരുമോരോ
കൊടും ക്രൂരം മരണമെങ്ങും
തുടർകാഴ്ച്ചാവിനയൊരുങ്ങും
നടുക്കത്തിൽ മനമുടഞ്ഞും
ജനം തീരും നടുവിലെത്തും
പെരുന്നാളിൻ ദിനമതിൽ നാം
തുടർന്നീടാം മനതിനുള്ളിൽ
പ്രപഞ്ചം ശാന്തത വരിക്കാൻ.
പണത്തിന്മേൽ മനമൊതുക്കും
മനുഷ്യർതൻ മൃഗമനസ്സിൽ
മനുഷ്യത്വം കുടിയിരിക്കാൻ,
സ്വാർത്ഥമോഹച്ചിറകറക്കാൻ
പ്രാർത്ഥിച്ചീടാം മനമുരുക്കീ.
ചെകുത്താന്മാർ കൂടിയിരിക്കും
ഹൃദന്തങ്ങൾ മുഴുവനായും
നലം നന്മത്തിരി തെളിക്കാൻ
അതിൽ സ്നേഹം നടനമാടാൻ
ജഗത്തിൽ നന്മ വിളയാടാൻ
ഒരു മനസ്സായ് ജപം തുടങ്ങാം.
മനുഷ്യൻ ചെയ്യുമിയനീതികൾ
പൊറുക്കാനിനിയുമിരന്നീടാം.

അഭിപ്രായങ്ങള്‍